Praksja - Integracja Sensoryczna
Strona główna | Regulamin | Cennik | Kontakt | Dojazd
 
 
 
 

Metoda Integracji Sensorycznej


Integracja Sensoryczna SI
to metoda uczenia się poprzez zmysły, przy pomocy której bada się poszczególne systemy zmysłowe dziecka (m. in. w oparciu o jego zachowanie), w celu określenia przyczyn i zakresu zaburzeń pacjenta. Metoda SI, polega na synchronizacji układów zmysłowych tj. wzrokowego, słuchowego, czuciowego oraz przedsionkowego /”zmysłu równowagi”/. Rozwijamy się i uczymy poprzez bodźce, które docierają do naszego ciała, właśnie dzięki narządom zmysłów. Tylko wtedy, gdy informacje płyną do mózgu w sposób prawidłowo zorganizowany, rozwój dziecka przebiega bez zakłóceń. Adekwatna integracja jest podstawą procesu uczenia się oraz prawidłowego funkcjonowania emocjonalnego.

Historia metody
Metoda integracji sensorycznej SI powstała w latach 70-tych w Stanach Zjednoczonych. Twórczynią tej metody jest Jean Ayers – psycholog kliniczny Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Metoda ta, jest dziś powszechnie znana i stosowana w krajach Europy Zachodniej, Kanadzie, Nowej Zelandii, Australii a także w Japonii. W Polsce pierwszy kurs SI (Sensory Integration) odbył się w 1993 roku. Poprowadziła go w Warszawie uczennica J. Ayers – Violet F. Maas. Na podstawie wiedzy neurofizjologicznej J. Ayers opracowała 4–etapowy model rozwoju procesów SI, który dokonuje się w pierwszych latach życia dziecka. Jeśli rozwój ten przebiega bez zakłóceń, dziecko osiąga dojrzałość w zakresie SI około 9 – go roku życia. Teoria SI opiera się na głębokich podstawach neurofizjologicznych, wykorzystuje wiedzę z zakresu psychologii klinicznej i rozwojowej oraz pedagogiki specjalnej.Jest to jedna z najnowszych technik terapeutycznych stosowanych w pracy z dziećmi młodszymi, u których występują trudności m. in. w zakresie:

Definicja Integracja Sensoryczna wg J. Ayers to proces, dzięki któremu nasz mózg otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je ze sobą i z wcześniejszymi doświadczeniami. Na tej podstawie tworzy się odpowiednia do sytuacji reakcja (tzw. adaptacyjna). Inaczej mówiąc – jest to taka organizacja wrażeń, aby mogły być przez człowieka użyte do celowego działania.

Zakres stosowania
Metoda SI jest skuteczna w odniesieniu do dzieci:

Przyczyny zaburzeń SI

Zewnętrzne symptomy zaburzeń SI
Dziecko z zakłóceniami SI ma więcej niż jeden z poniższych objawów:

Podstawowe syndromy zaburzeń SI:

Terapia
Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych badaniach przeprowadzonych przez kwalifikowanych terapeutów. Terapeuta SI za pomocą klinicznej obserwacji i specjalistycznych testów stawia diagnozę i opracowuje indywidualny program terapii. Podczas dobranych zabaw ruchowych na specjalnym sprzęcie typu: deskorolki, huśtawki, hamaki, równoważnie, drabinki itp., dziecko w sposób naturalny będzie wyrównywało deficyty w obrębie poszczególnych narządów zmysłów. Terapia integracji sensorycznej ma postać „naukowej zabawy”, w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii dziecko nie uczy się konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Postęp najpierw ujawnia się w sferze sprawności fizycznej dziecka, następnie w jego funkcjonowaniu emocjonalnym; poprawie ulegają funkcje wzrokowe, słuchowe i mowa czynna. Wśród umiejętności będących końcowymi produktami terapii SI można wymienić: zdolność do koncentracji, do organizacji wrażeń, samoakceptację i samokontrolę, zdolność do abstrakcyjnego rozumowania, zdolność do nauki.

autor: Izabella Tywonek

Góra strony

stat4u